Style mebli na wymiar — sześć stylów, z czego je zrobić i czego unikać

Style mebli różnią się przede wszystkim materiałem, kolorem, kształtem frontów i uchwytami, bo korpusy szafek (ich skrzynie) są w każdym stylu podobne. Sześć stylów opisanych niżej — skandynawski, japandi, loft, klasyczny, nowoczesny i boho — możesz zrobić na wymiar w zwykłym mieszkaniu z płyty laminowanej, forniru albo lakierowanego MDF.

Style mebli kuchennych i do salonu — jak je dobrać?

Ten sam styl wygląda inaczej w kuchni, a inaczej w salonie. W kuchni liczą się fronty, blat i uchwyty, w salonie — zabudowa RTV, regały i szafy. Płyta laminowana to płyta wiórowa pokryta warstwą dekoracyjną, fornir — cienki płat naturalnego drewna naklejony na płytę, a MDF to płyta z prasowanych włókien drzewnych, którą łatwo frezować i lakierować. Więcej o materiałach przeczytasz w poradnikach o płytach meblowych i frontach.

Styl skandynawski — biel, jasne drewno i prostota

Skąd się wziął. Nawiązuje do wzornictwa Szwecji, Danii, Finlandii i Norwegii z lat ok. 1950–1970. Nazwę „Scandinavian Design” pomogła upowszechnić na świecie wystawa „Design in Scandinavia”, pokazywana w latach 1954–1957 w 23 muzeach i instytucjach w USA i Kanadzie (według norweskiej encyklopedii Store norske leksikon).

Materiały i kolory. Biel, jasne szarości i beże, jasne drewno — dąb, jesion, brzoza — albo płyta w dekorze drewna. Do tego tkaniny naturalne: len, wełna, bawełna.

Fronty i uchwyty. Gładkie, matowe fronty, często białe. Uchwyty drewniane, skórzane albo proste metalowe w jasnym kolorze.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Korpusy z białej płyty, fronty laminowane albo lakierowane na mat, blat laminowany w dekorze dębu i kilka otwartych półek z drewna. Zabudowa do sufitu daje dużo schowków, a jasne kolory sprawiają, że mała kuchnia czy przedpokój wydają się większe.

Czego unikać. Samej bieli bez drewna i tkanin, bo wnętrze robi się chłodne. Połysku i ozdobnych frontów, które kłócą się z prostymi formami.

Japandi — spokój, drewno i ukryte schowki

Skąd się wziął. Nazwa powstała z angielskich słów Japan i Scandi, czyli Japonia i Skandynawia. Tak też wygląda ten styl: skandynawska funkcjonalność spotyka się w nim z japońską oszczędnością formy.

Materiały i kolory. Drewno w jasnych i ciemniejszych odcieniach (dąb, orzech, jesion), fornir, ceramika, len, kamień. Kolory ziemiste: beże, piaskowy, oliwkowy, ciepła szarość, czerń jako akcent.

Fronty i uchwyty. Gładkie fronty fornirowane albo lamelowe, czyli z pionowymi listewkami. Uchwyty małe lub ukryte: wyfrezowane w krawędzi frontu albo zastąpione otwieraniem przez naciśnięcie. Meble są raczej niskie, z wyraźnymi poziomymi liniami.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Niska zabudowa RTV z frontami lamelowymi, szafa z gładkimi frontami w dekorze dębu i dużo zamkniętych schowków, żeby na wierzchu zostawało niewiele rzeczy. Fornir możesz zastąpić płytą laminowaną z wyraźną strukturą drewna.

Czego unikać. Nadmiaru dekoracji i drobiazgów na półkach, chłodnych połysków i mieszania wielu gatunków drewna bez planu.

Loft (styl industrialny) — metal, beton i surowe drewno

Skąd się wziął. Nawiązuje do mieszkań urządzanych w dawnych budynkach przemysłowych. Znany przykład to Nowy Jork: w dzielnicach SoHo i NoHo artyści zamieniali puste lofty fabryczne na mieszkania z pracowniami, a w 1971 roku miasto wprowadziło przepisy, które pozwoliły im zajmować je legalnie (według nowojorskiego Departamentu Planowania Miasta).

Materiały i kolory. Czarna stal (stelaże, nogi, ramy), surowe albo postarzane drewno, beton, cegła. Kolory: grafit, czerń, szarości, brązy.

Fronty i uchwyty. Fronty w dekorze betonu albo ciemnego, sękatego drewna, czarne uchwyty listwowe, otwarte półki na metalowych wspornikach, witryny ze szkłem w czarnej ramie.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Nie potrzebujesz cegły ani wysokiego stropu. Wystarczą fronty w dekorze betonu, czarne uchwyty, regał z metalu i płyty oraz płytki imitujące cegłę na jednej ścianie. W bloku ten styl dobrze działa jako akcent w kuchni albo salonie.

Czego unikać. Zbyt ciemnego wnętrza w małym mieszkaniu i kilku imitacji naraz — betonu, cegły i starego drewna w jednym miejscu.

Styl klasyczny — fronty ramiakowe i ozdobne detale

Skąd się wziął. Czerpie z tradycyjnej stolarki i dawnych wnętrz: drzwi i szaf z ram z wpuszczonymi płycinami, gzymsów i sztukaterii, czyli gipsowych ozdób ścian i sufitów.

Materiały i kolory. Lite drewno albo fornir, lakierowany MDF, na blacie kamień albo laminat imitujący kamień. Kolory: ciepła biel, krem, szałwia, granat, butelkowa zieleń, dodatki w kolorze mosiądzu.

Fronty i uchwyty. Fronty ramiakowe, czyli rama z płyciną w środku, albo frezowane z jednego kawałka MDF tak, żeby wyglądały jak ramiak. Uchwyty: gałki i muszelki (półokrągłe uchwyty) z porcelany albo mosiądzu.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Prosty ramiak z wąską ramą pasuje także do mniejszej kuchni. Gzyms pod sufitem zamyka zabudowę i ukrywa nierówności sufitu. Korpusy mogą być z płyty — klasyczny ma być front, nie wnętrze szafki.

Czego unikać. Nadmiaru ozdób w małym pomieszczeniu, ciężkich ciemnych frontów w słabo oświetlonej kuchni i wysokiego połysku na frezowanych frontach, na którym widać każdą rysę.

Styl nowoczesny — gładkie fronty bez uchwytów

Skąd się wziął. Nawiązuje do modernizmu XX wieku i jego prostych, użytkowych form. Przykładem takiego myślenia jest szkoła Bauhaus, założona w 1919 roku w Weimarze przez Waltera Gropiusa: w jej warsztatach powstawały wzory mebli, lamp i tkanin do produkcji seryjnej (według berlińskiego Bauhaus-Archiv).

Materiały i kolory. Gładkie płaszczyzny: lakier mat, laminat matowy, fornir, szkło, spiek. Kolory: biel, szarości, grafit, czerń, często przełamane drewnem.

Fronty i uchwyty. Bez widocznych uchwytów: uchwyt wyfrezowany w krawędzi frontu, aluminiowy profil wpuszczony między fronty albo otwieranie przez naciśnięcie. Każde z tych rozwiązań wymaga dobrania okuć — zobacz poradnik okucia meblowe.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Zabudowa do sufitu z ukrytym sprzętem AGD i jedna równa linia frontów porządkują nawet małą kuchnię. Zamiast lakieru możesz wybrać laminat matowy z powłoką ograniczającą ślady palców.

Czego unikać. Wielu otwartych półek i drobiazgów na blacie, które psują efekt gładkiej ściany. Ciemne maty i połysk łatwo zbierają odciski palców, więc przed decyzją obejrzyj próbkę.

Styl boho — plecionki, rośliny i ciepłe kolory

Skąd się wziął. Nazwa nawiązuje do bohemy, czyli — według Słownika języka polskiego PWN — środowiska artystów prowadzących ekscentryczny styl życia. Słowo „bohema” pochodzi z francuskiego bohème.

Materiały i kolory. Rattan, wiklina, plecionka wiedeńska (ażurowa plecionka z rattanu), juta, drewno w ciepłych odcieniach, ceramika, rośliny. Kolory: beże, terakota, musztardowy, przygaszona zieleń.

Fronty i uchwyty. Fronty z plecionką wiedeńską w drewnianej ramie, fronty z łukiem, otwarte półki na książki i rośliny. Uchwyty drewniane, ceramiczne albo skórzane.

Na wymiar w zwykłym mieszkaniu. Zrób neutralną bazę — białe albo beżowe fronty i dąb — a boho dodaj w kilku elementach: plecionka w części frontów, półki na rośliny, tkaniny. Takie dodatki łatwo zmienić, gdy styl Ci się znudzi. Pomysły na zabudowę salonu i przedpokoju znajdziesz na stronie o meblach mieszkalnych na wymiar.

Czego unikać. Chaosu, czyli zbyt wielu wzorów i kolorów naraz. Plecionki w miejscach narażonych na parę i tłuszcz, np. nad płytą czy czajnikiem, bo trudno ją doczyścić.

Czy można łączyć style mebli?

Można — japandi samo jest połączeniem dwóch stylów. Najprościej trzymać jedną bazę, czyli kolor korpusów i frontów oraz rodzaj drewna, a zmieniać dodatki: uchwyty, półki, oświetlenie i tkaniny. Uchwyty i fronty wymienisz później łatwiej niż całą zabudowę, dlatego na nich warto eksperymentować. Jeśli planujesz kuchnię, zobacz też stronę o meblach kuchennych na wymiar.